เส้นทางของเราสองคน
ReadyPlanet.com
ardo calypso
dot
เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ : ข้อควรปฎิบัติ
dot
bulletการเริ่มต้นชีวิตที่ดีที่สุดสำหรับทารก 1
bulletการเริ่มต้นชีวิตที่ดีที่สุดสำหรับทารก 2
bulletวิธีเลือกกุมารแพทย์ให้ลูก
bulletก่อนคลอด
bulletสิ่งที่ต้องทำเมื่ออยู่ ร.พ.
bulletหลังคลอด
bulletท่าในการให้นม
bulletBreast Crawl
bulletความคาดหวังของลูกน้อย
bulletบันทึกการให้นมลูก
bulletวิธีให้นมเสริมอย่างถูกต้อง
bulletสัมผัสรักระหว่างแม่ลูก
bulletโรงพยาบาลสนับสนุนนมแม่
bulletแบบสอบถาม
dot
ปัญหาเรื่อง นมแม่
dot
bulletวิธีแก้ปัญหานมไม่พอ
bullet"นมแม่" ถ้าเข้าใจ ยังไงก็พอ
bulletนมพอหรือไม่
bulletเมื่อลูกไม่ดูดนมแม่ (new)
bulletอาหารเพิ่มน้ำนม
bulletวิธีเพิ่มน้ำนมด้วยการปั๊มนม
bulletWorkshop เพิ่มน้ำนม (new)
bulletยาประสระน้ำนม
bulletDomperidone (Motilium)
bulletยาเพิ่มน้ำนม Motilium
bulletคำเตือนสำหรับการใช้ยา Domperidone
bulletน้ำหนักตัวเพิ่มช้า
bulletน้ำหนักตัวน้อย
bulletเจ็บหน้าอก หัวนมแตก
bulletการบีบหน้าอก ช่วยลูกดูดนม
bulletลูกแพ้นมแม่หรือเปล่า
bulletตัวเหลือง
bulletสารพันปัญหา
บริจาคนมแม่
dot
เมื่อแม่ต้องไปทำงาน
dot
bullet20 เคล็ดลับสำหรับแม่ทำงาน
bulletมาทำ stock น้ำนม กันเถอะ
bulletวิธีให้ลูกยอมดูดนมแม่จากขวด
bulletจะให้ลูกกินอะไรเมื่อแม่ไปทำงาน
bulletวิธีเก็บรักษานมแม่
bulletต้องเตรียมปั๊มนมไว้ให้ลูกแค่ไหนถึงจะพอดี ?
bulletโปรแกรมคำนวณนมแม่
bulletยาคุมกำเนิด
dot
คุณแม่นักปั๊ม
dot
bulletการปั๊มนมโดยใช้เครื่องปั๊มนม
bulletปั๊มนมอย่างไรให้พอ หากลูกไม่ดูดจากเต้า
bulletข้อคิดก่อนซื้อ ที่ปั๊มนม
bulletเพิ่มน้ำนมภายใน 14 วันแรก
bulletเครื่องปั๊มนมยี่ห้อไหนดี
bulletซื้อเครื่องปั๊มที่ไหนดี
bulletปั๊มไฟฟ้า รุ่นไหนดี
bulletเรื่องของคุณแม่นักปั๊ม
bulletถุงเก็บน้ำนมแม่
dot
กลเม็ดเคล็ดลับ
dot
bulletวิธีบีบน้ำนมด้วยมือ (new)
bulletบีบด้วยมือ vs ปั๊มด้วยเครื่อง
bullet10 เคล็ดลับเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ให้ครบปี
bulletนอนให้นม...สบายมากๆ เลย
bulletอุปกรณ์เสริม ช่วยแม่ให้นมลูก
bulletมุมให้นมแม่
bulletวิธีพาสเจอร์ไรซ์นมแม่
dot
ปัญหาที่พบไม่บ่อย
dot
bulletลิ้นติด (Tongue Tie)
bulletเลี้ยงลูกแฝดด้วยนมแม่
bulletต้องการถามปัญหาอื่นๆ
bulletทำไมทารกร้องไห้โยเย
dot
หนังสือแนะนำ
dot
bulletขอรับหนังสือนมแม่ฟรี
bulletการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่
bulletสร้างชีวิตมหัศจรรย์ด้วยน้ำนมแม่
bulletนมแม่ ทุนสมองของลูกรัก
bullet เคล็ดลับ...แม่มือใหม่ "นมแม่"
bulletเลี้ยงลูกด้วยนมแม่
bulletพัฒนาสมองด้วยนมแม่...
bulletGuide to Breastfeeding
dot
แหล่งข้อมูลความรู้เรื่องนมแม่
dot
bulletคลินิกนมแม่ทั่วประเทศ
bulletนมแม่ แน่ที่สุด
bulletศูนย์นมแม่แห่งประเทศไทย
bulletคลีนิครัก
bulletศริริราชออนไลน์
bulletสถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติ
bulletwww.breastfeeding.com
bulletPromom
bulletรักลูก
bulletLa Leche League
bullet4woman
bulletMother & Child Health
bulletWABA
bulletBreastfeedingonline
bulletDr. Sears
bulletbreastfeedingbasics
bulletwebboard
bulletkellymom
bulletDr. Jack Newman
bulletInfact
bulletgotbreastpump
bulletNew Beginnings
bulletโครงการสายใยรัก
bulletศูนย์ข้อมูล สสส
bulletUNICEF
bulletbreastfeedingmadesimple
bullethm4hb
bulletLactation Narration
bulletNormalFed
dot
Brainfeeding
dot
bulletเก็บมาฝาก
bulletIf we don't care, who will?
bullet๖๐ เรื่องน่ารู้ ในหลวงของเรา
bulletสัมภาษณ์ ดร. อาจอง ชุมสาย ฯ
bulletคนดีของพ่อ
bulletเรื่องที่ไม่มีใครอยากให้รู้
bulletคุยกับประภาส
dot
Sponsor Link
dot
bulletbfdcenter
bulletร้านนมแม่
bulletศูนย์รวมฟิล์มทุกชนิด
bulletV-Kool
bulletSuvarnabhumi Airport Hostel
bulletBussaba Bangkok Boutique Hotel Suvarnabhumi Airport
bulletbeing-mom
bulletมีลูกยาก
bulletSite Map
ปั๊มไฟฟ้า รุ่นไหนดี whisper
unimom allegro
ardo calypso
Ardo Carum
bulletนมแม่


ร้านนมแม่-เครื่องปั๊มนม


เส้นทางของเราสองคน

เมื่อ มาเรน ลูกสาวของฉันอายุครบสี่ขวบ แกเริ่มบ่นว่านมแม่เหลือจิ๊ดเดียวเอง ก่อนหน้านี้ เราเคยคุยเรื่องนี้กันอยู่นานหลายเดือน เรื่องที่ว่าแกอาจจะไม่จำเป็นต้องดูดนมแม่อีกแล้ว มาเรนชอบดูดนมแม่และไม่ยอมเลิกง่าย ๆ  สองสามสัปดาห์ถัดจากนั้น มาเรนยังคงดูดนมจนหลับไป แล้วบ่นเหมือนเดิมว่า “นมเหลือจิ๊ดเดียวเอง” จนคืนหนึ่ง ก่อนเข้านอนแกทำตามแบบแผนเดิม แต่แล้วก็ตัดสินใจยอมแพ้และเริ่มร้องไห้กระซิก ๆ ฉันถามลูกว่าเกิดอะไรขึ้น มาเรนตอบว่า “หนูเสียใจที่นมแม่หายไป” แม้จะรู้อยู่แล้วว่าไม่ช้าก็เร็ววันนี้จะต้องมาถึง และหลายต่อหลายครั้งก็อยากให้มันมาถึงสักที แต่ตอนนี้ฉันกลับรู้สึกเสียใจไปกับลูกด้วย ฉันรู้ดีว่าการเติบโตขึ้นและต้องเสียบางสิ่งบางอย่างไปนั้น ช่างเป็นเรื่องยากเพียงใด คืนนั้นขณะนอนกอดร่างน้อย ๆ ไว้แนบอก ฉันย้อนนึกถึงการเดินทางที่ผ่านมา เส้นทางการให้นมลูก และคิดว่าเราสองคนมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร

ยังจำได้ว่าฉันรู้สึกตกใจแทบช็อก เมื่อเอ่ยถามพยาบาลตอนไปเช็คร่างกายหลังคลอดได้เดือนครึ่งว่าควรให้นมแม่นานแค่ไหน แล้วได้รับคำตอบว่าหนึ่งปีเป็นอย่างน้อย ก่อนหน้านั้น ฉันเคยวางแผนว่าจะให้นมแม่สักหกเดือน อย่างที่ใคร ๆ เขาก็ทำกันในเวลานั้น  หกสัปดาห์แรกช่างเป็นเรื่องยากเย็น จนฉันคิดว่าคงไม่สามารถให้นมแม่ได้ครบปีได้แน่ ๆ แต่พอผ่านช่วงวิกฤติไปได้ไม่นาน เราแม่ลูกก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง แล้วการให้นมแม่ก็กลายเป็นกิจวัตรที่แสนง่ายและสนุก มาเรนกินนมเก่ง ฉันไม่เคยต้องเป็นกังวลเรื่องที่จะต้องสอนรหัสเฉพาะระหว่างเราสองคนเพื่อสื่อสารให้แกรู้ว่าถึงเวลากินนมแล้ว ในตอนนั้น ฉันคิดเอาเองว่ามาเรนคงจะหย่านมก่อนแกจะพูดได้ด้วยซ้ำ!

วันเกิดขวบปีแรกของมาเรนมาถึง ตอนนั้นเองที่ฉันเริ่มตระหนักว่า การหย่านมคงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก และอาจต้องใช้เวลาพอสมควร มาเรนชอบดูดนมแม่และดูเหมือนจะไม่ค่อยสนใจอาหารมื้อหลักสักเท่าไหร่ ตอนนั้นฉันตัดสินใจได้ทันทีว่า การหย่านมครั้งนี้คงต้องใช้เวลาสักหกเดือน ถึงตอนนั้นลูกก็อายุหนึ่งควบครึ่ง ซึ่งน่าจะไม่ติดเต้านมมากเท่านี้แล้ว ฉันมั่นใจว่าคงจะไม่ให้นมลูกไปจนถึงสองขวบแน่ ๆ!

หกเดือนผ่านไป ฉันลองให้นมวัวแก่มาเรนหลายต่อหลายครั้งในหลาย ๆ รูปแบบ ทั้งแบบเย็น แบบอุ่น นมพร่องมันเนย นมวัวธรรมดา นมใส่แก้ว นมขวด และนมช็อกโกแล็ตในท้ายที่สุด แต่ทุกครั้งมาเรนจะแค่จิบเข้าไปอึกหนึ่งแล้วบ้วนออก ก่อนจะทำท่าขนลุกขนพองเหมือนเวลาฉันชิมวิสกี้เพียว ๆ หรือไวน์ชั้นเลว หลังจากนั้น ฉันลองเปลี่ยนเป็นนมถั่วเหลือง นมข้าว และนมแพะ แต่ผลก็ออกมาเหมือนเดิม

วันที่มาเรนอายุครบหนึ่งขวบครึ่งผ่านมาและผ่านไป แต่แกก็ไม่มีทีท่าจะหย่านมเลย เด็กน้อยยังคงกินอาหารมื้อหลักไม่มากพอ  ฉันเริ่มตระหนักว่าลูกคงจะรู้เรื่องอาหารของตัวแกเองดีกว่าฉันเป็นแน่  นี่เป็นจุดเปลี่ยนทางความคิดของฉันในเรื่องการให้นม ฉันเลิกพยายามจะหย่านมลูก และเชื่อว่ามาเรนคงรู้เองว่าเมื่อไหร่ถึงจะพอ  คิดได้อย่างนี้ ฉันจึงหันไปยึดหนังสือ MOTHERING YOUR NURSING TODDLER (การให้นมลูกวัยเตาะแตะ) เขียนโดยนอร์ม่า เจน บัมการ์เนอร์ ไว้เป็นที่พึ่ง เพื่อให้รู้สึกว่าตัวเองยังมีพวก ซึ่งก็คือบรรดาแม่ ๆ ที่เคยให้นมหรือยังคงให้นมลูกวัยหัดเดินอยู่ ตอนนั้นฉันตัดสินใจว่าเราสองคนกำลังอยู่บนเส้นทางอันยาวไกล

ฉันคิดว่าช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดก็คือ ช่วงมาเรนอายุ 2 ขวบถึง 2 ขวบครึ่ง แน่ล่ะตอนนั้นเธอพูดเก่งเป็นต่อยหอยแล้ว และฉันก็อยากจะเขกหัวตัวเองแรง ๆ ที่ไม่รู้จักสอนคำรหัสเฉพาะที่รู้กันสองคนสำหรับการกินนมไว้ก่อน เพราะพอถึงวัยนี้ที่มาเรนแสนจะเอาแต่ใจ แกมักชอบตะโกนลั่นว่า “แม่ หนูจะดูดนมแม่” ในจังหวะเวลาที่ไม่เหมาะสมที่สุด ก่อนหน้านี้ ฉันไม่รู้สึกอะไรเลยที่ต้องให้นมมาเรนในที่สาธารณะ  ต่อหน้าเพื่อน ๆ และสมาชิกในครอบครัว แต่มาตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกเขินอาย แรงกดดันจากสังคมให้หย่านมเข้ามามีบทบาทต่อฉันมากขึ้น ฉันผ่านช่วงเวลาอันยากเข็ญนี้มาได้ด้วยการก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารว่าด้วยประโยชน์อันไม่มีที่สิ้นสุดของนมแม่ รวมทั้งพึ่งพาเพื่อน ๆ และสามีที่ยังคอยเป็นกำลังใจ ฉันพยายามคิดยุทธวิธียืดเวลาให้นม และให้นมลูกในที่ที่มีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น ในเวลานั้น ฉันมักคิดว่าตัวเองเป็น “ตู้ให้นม” ของลูก

เมื่อไหร่ที่มาเรนร้องขอนมในที่สาธารณะ ฉันจำต้องทนเขินอายกับสายตาสอดรู้สอดเห็นของผู้คนรอบข้างที่ได้ยินคำขอของมาเรน คนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าเด็กน้อยกำลังขออะไรแม่ บ้างก็คิดว่าคงจะหูฝาดไป  ในที่สุด ฉันจึงเริ่มรู้สึกภาคภูมิใจที่ยังคงให้นมแม่จนกระทั่งลูกอายุสองขวบ ภาคภูมิใจที่ฉันสามารถอดทนต่อแรงกดดันของสังคม ภาคภูมิใจที่ฉันเป็นแม่ที่รับฟังลูกและฟังเสียงหัวใจของตัวเอง ภูมิใจที่ฉันยังคงให้นมลูกในช่วงเวลาแสนสำคัญ ตั้งแต่ตอนแกฟันขึ้น แกป่วยเป็นไข้หลายครั้ง ย้ายไปยังสถานที่ใหม่ ๆ ผู้คนใหม่ ๆ มาเรนออกหัด เจ็บคอ ฯลฯ ฉันภูมิใจที่ได้ให้โอกาสเด็กน้อยคนนี้เข้ามาเปลี่ยนมุมมองของฉันอย่างพลิกผัน ภูมิใจเหลือเกินที่ฉันได้เป็นแม่ของลูกสาวตัวน้อยคนนี้

ท้ายสุด มาเรนก็เริ่มเข้าใจว่าการกินนมแม่ต้องมีเวลาและสถานที่เฉพาะ และใช่ว่าทุกคนจะเข้าใจกับการที่เด็ก ๆ จะ “จ๊วบนม” (คำใหม่ที่เธอใช้ในช่วงนี้) เราพูดคุยกันไม่รู้จบเกี่ยวกับเรื่องการให้นม มาเรนยังคงสนใจใคร่รู้ว่าเพื่อนในชั้นของแกเคยกินนมแม่ไหม และยังกินอยู่หรือเปล่า เราชอบเล่นสมมติตัวเป็นคุณแม่อาสากัน และส่วนสำคัญของเกมนี้ก็คือการที่มาเรนให้นมแม่กับตุ๊กตาของแก

ครั้นมาเรนอายุได้สามขวบครึ่ง เพื่อนคนหนึ่งของเราเพิ่งคลอดลูกและมีปัญหาเรื่องการให้นมแม่ในระยะเริ่มต้น ฉันกับมาเรนไปเยี่ยมเธอ ขณะที่ฉันกับเพื่อนกำลังคุยกันถึงปัญหาที่เธอเผชิญอยู่ มาเรนมายืนอยู่ข้างเตียงผู้เป็นแม่พลางจ้องดูเด็กน้อยดูดนมอย่างตั้งอกตั้งใจ ตอนแรกฉันคิดว่าลูกคงจะชอบเด็กทารก  ผ่านไปราว 10 นาที มาเรนจึงเงยหน้าขึ้นและเอ่ยว่า “เขาต้องอ้าปากให้กว้างขึ้นค่ะ” นั่นล่ะคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งฉันและเพื่อนก็เห็นพ้องด้วย!

เมื่อใกล้วันเกิดครบรอบสี่ขวบของมาเรน ฉันเริ่มรู้สึกอีกครั้งถึงแรงกดดันจากสังคมให้ต้องหย่านม เมื่อคิดทบทวนดูแล้ว ฉันก็มั่นใจว่าจะปล่อยให้ลูกหย่านมเอง และบอกกับตัวเองว่า เรามาไกลถึงเพียงนี้แล้ว คงจะไม่ยาวนานไปกว่านี้สักเท่าไหร่  ฉันจะปล่อยให้มาเรนหย่านมตามจังหวะเวลาของแก อย่างสงบและเป็นธรรมชาติ

แล้วเวลานี้ก็มาถึงและผ่านไป มาเรนไม่ได้ร้องขอดูดนมอีกต่อไปและแกไม่ได้ดูดนมมานานกว่าสองเดือนแล้ว เมื่อฉันถามลูกว่าหย่านมแล้วหรือ ก็ได้คำตอบว่า “หนูไม่แน่ใจค่ะ” แกยังคงชอบกอดฉันเวลากลางคืน มาเรนผ่านกระบวนการหย่านมด้วยตัวแกเอง ฉันเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้มีลูกเล็ก ๆ อีกต่อไปและต้องต่อสู้กับความรู้สึกของการสิ้นสุดและการอำลา ฉันได้เรียนรู้อะไรมากมายจากเส้นทางนี้ และดีใจที่มีเด็กหญิงน่ารักตัวน้อย ๆ คอยช่วยฉันแสวงหาเส้นทางของฉันเอง

แปลจาก A weaning Story By เฮเซล แอล.
ออนตาริโอ แคนาดา
จากนิตยสาร NEW BEGINNINGS, Vol. 19 No. 3, May-June 2002, p. 90 โดย แม่นก

องค์การอนามัยโลก ให้คำแนะนำในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ไว้ว่า "ในกรณีที่แม่และลูกมีสุขภาพแข็งแรง ทารกควรกินนมจากอกแม่โดยไม่จำเป็นต้องให้น้ำหรืออาหารอื่นเป็นเวลา 6 เดือน และให้นมแม่ต่อเนื่อง ร่วมกับอาหารเสริมอย่างอื่นไปจนลูกอายุอย่างน้อยสองปี"

สำหรับการหย่านมแม่ภายหลังสองปีไปแล้วนั้น ไม่ได้มีกำหนดเวลาชัดเจนว่าควรจะต้องเป็นอายุเท่าใด  ขึ้นอยู่กับความพอใจร่วมกันระหว่างแม่ลูกแต่ละคู่ บทความเรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจถึงความผูกพันของแม่ลูกคู่หนึ่งที่มีร่วมกันผ่านการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่  ไม่ได้มีเจตนาจะสื่อให้ผู้อ่านเข้าใจว่าการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่จะต้องยาวนานที่สุด จึงจะดีที่สุด  ที่ต้องเตือนกันเช่นนี้ ก็เพราะอาจมีบางท่านอ่านแล้วนำไปตีความผิดๆ อยากทำตาม เพราะคิดว่าเป็นเรื่องดี เป็นเรื่องพิเศษเหนือกว่าใครถ้าสามารถให้ลูกกินนมแม่ได้นานกว่า

การที่ผู้แปลตั้งชื่อเรื่องว่า "เส้นทางของเราสองคน" นั้น (ชื่อภาษาอังกฤษคือ "A weaning story")  โดยส่วนตัวคิดว่า สื่อถึงความหมายที่แท้จริงของเรื่องได้อย่างดีทีเดียว  ดังนั้นจึงขอให้คุณแม่ทุกท่านลองดูว่าเส้นทางของเราและลูก ควรจะลงตัวกันที่จุดใด  เด็กบางคนพร้อมที่จะเติบโตและหย่านมแม่ได้ง่ายๆ เมื่อถึงเวลาของเขา บางคนก็อาจจะยากและยาวนานกว่า ขอให้ทุกท่านประสบความสำเร็จในการหย่านมแม่อย่างราบรื่น  และอย่าลืมว่าหลังจากสองปีไปแล้วนั้น เป็นเรื่องปกติที่น้ำนมแม่จะมีปริมาณลดลงจนแทบไม่เหลือ เพราะเป็นกลไกธรรมชาติของมนุษย์ที่ถึงเวลาจะต้องกินอาหารอื่น ถึงแม้ลูกยังไม่หย่านมก็สามารถดูดได้เท่าที่มี ไม่มีความจำเป็นต้องดิ้นรนหรือพยายามที่จะเพิ่มน้ำนมแล้วนะคะ - webmother


อย่าลืมช่วยกันส่งคำขอบคุณให้แม่นกที่สละเวลาแปลบทความที่น่าประทับใจเรื่องนี้ให้พวกเราได้อ่านกันด้วยนะคะ



ชื่อ
เบอร์โทรศัพท์
อีเมล
หัวข้อ
รายละเอียด




แม่มือเก่า...เล่าให้ฟัง

Ardo Colostrum Care
Bell Phaphat Kaosanit
Natkittiya Icyjet Terapreyapong
Toonie Toon
Wilawan Pechthong
Oiy Namon
Menee Khong-Udnun
Rungfar Chaiya
Gypso Yanakron
Woraluck Supcharoen
ธารา มัม
Angel Fáh
KaRo Jung
Premkamon Ketbunjong
Ann Jaruwan
My-Favorite An Ya
Masjung Ja
Linda Yaya Lakthong
Jaratsri Ruangsrisut
น้องขวัญ
เรื่องของแม่หนึ่ง
ประสบการณ์กู้น้ำนมของแม่อ้อย
น้องไอหมอก
นมไหนใครว่าแน่.. article
แม่น้องปุ๊บปั๊บ
(น้ำ) นมนี้แม่สร้างได้
แม่น้องเจสสิกา
เรื่องของน้องเก้า
เรื่องของน้องโอห์ม
แม่น้องต้นหนาว
คุณแม่น้องเนส
คุณแม่ลูกเอิร์ท
ครอบครัวตัว ต.
เรื่องของแม่น้องมุก
คุณแม่สายใยรัก
พลังรักถักทอเพื่อลูกเอิง
เจ้าตัวน้อยของแม่ - สำหรับแม่ที่กังวลเรื่องน้ำหนักลูก
เรื่องของคุณชลาลัย
เรื่องของแม่น้องนาย
เรื่องของแม่นงนุช
เรื่องของแม่น้อง 4WD
เรื่องของคุณกชกร
เรื่องของน้องน้ำเหนือ
เรื่องของแม่น้องโกะ
ความทรงจำของสองเรา
ท้องสอง ไม่ลองไม่รู้
เรื่องของแม่ตูน
เลี้ยงลูกด้วยนมแม่....เอง
เรื่องของแม่น้องคีย์ Part 2
เรื่องของแม่น้องณัจ
เรื่องของแม่น้องจู๊ด
รักต้องสู้ article
ความจริงของคนเป็นแม่ที่ไม่มีใครบอกคุณ
เรื่องของคุณแม่นักปั๊ม
กับดักคุณแม่ทุนนิยมสมัยใหม่
การรับมือกับความเปลี่ยนแปลงจากลูกโทนไปสู่การเป็นพี่คนโต
นมแม่ไม่ใช่แค่อาหาร
ฝันของแม่
A Three Course Meal and a Dance
นมแม่ดีแท้ จากแม่พี่จู-น้องเติ้ล article
ฉันทำไปเพื่ออะไรเนี่ย? article
บันทึกของแม่เพื่อต้นหนาว
คำแนะนำจากแม่น้องปุน article
แม่ต่ายขอคุยด้วยคน article
แม่ของอาริสะ article
เรื่องของแม่เอื้อย article
เรื่องของแม่อ้อน article
ยุ้งฉางเล่าเรื่องนมแม่ article
คุณวิภาดา กิตติโกวิท



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล